De laatste dag van het festival breekt alweer aan. De afgelopen dagen de kleinschalige voorstellingen gezien. Voorstellingen die in het afgelopen ander halfjaar, als reisvoorstellingen van Theaterproductiehuis Zeelandia, overal in Zeeland waren te zien. Mooie, bijzondere en ontroerende voorstellingen. Ook het publiek beseft dat en is in groten getale hierop afgekomen. Na afloop van de voorstelling De Rietdekker was vrijdagavond de presentatie van een extra dik thema nummer van het Zeeuws Tijdschrift. Een dergelijk gebeurtenis bewijst de wijze waarop instellingen in Zeeland met elkaar samenwerken, verbintenissen aangaan of elkaar aanvullen. Los van disciplines en persoonlijk belang. Het geeft een unieke meerwaarde aan wat een ieder doet. Het is uniek en een voorbeeld voor anderen; het Zeeuws model.
Alleen teruglopend van de Kloveniers Doelen blader ik het Zeeuws Tijdschrift door. Vanuit een meer dan normale interesse. Ikzelf heb een kleine bijdrage aan deze uitgave geleverd en ben benieuwd hoe het er in staat. Mijn bijdrage gaat over verhalen vertellen, van de ene naar de andere generatie. De naam van mijn zoon Aris staat er prominent in. Het is dezelfde zoon die de horeca op het Abdijplein helpt. Lopend in de richting van de prachtige uitgelichte Lange Jan ben ik trots op mijn zoon, mijn vrouw maar ook op die tientallen medewerkers. Medewerkers waarvan ik weet dat zij door persoonlijke omstandigheden het zwaar hebben. Toch zijn zij zoveel mogelijk aanwezig. Met grote bewondering en respect denk ik, op mijn weg naar het sfeervolle Abdijplein, aan hen en weet; ook dit is het Zeeuwse model.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen