Wallen onder de ogen, vermoeide blikken en ongeschoren gezichten. Het Tableau de la Troupe van het Zeeland Nazomerfestival begint langzamerhand op een film van Fellini te lijken. Gelukkig maar uiterlijk schijn. Het moraal is meer dan uitstekend. Er wordt veel gelachen.
Zo ook afgelopen maandag. Na het heftige, natte weekend liepen de vaste medewerkers er vermoeid bij. De eerst dagen van het festival waren niet geheel onopgemerkt voorbij gegaan. Wij waren op de helft. In dergelijke drukke dagen weten de partners van de medewerkers dat zij hun geliefden niet zien.
Ik belde Conny van De Vriendschap op en vroeg of zij een verwen diner kon serveren. Ik sms’te de medewerkers dat zij om 17.30 uur met hun partner bij De Vriendschap werden verwacht. Wij werden culinair verwend en na twee uur stond een ieder met een glimlach en goed humeur weer op straat. Op weg naar zijn of haar bestemming; de partners naar huis en de rest spoedde zich op de fiets of lopend naar de locatie waar hij of zij werd verwacht. Het festival rust niet, het publiek blijft in grote aantallen komen en de medewerkers konden er weer tegenaan.