De 10e editie van het Zeeland Nazomerfestival is begonnen.
Na de relatieve rust vorige week kwamen wij afgelopen maandag in woelige wateren. Ogenschijnlijke kleine problemen werd opgeblazen tot een storm met windkracht 10. Zowel medewerkers van Theaterproductiehuis Zeelandia als (soms eigenzinnige) theatermakers werkten aan deze windkracht mee. Het zijn momenten waarbij je je hoofd koel moet houden en de verantwoording dient te nemen voor een correct verloop van de gang van zaken. Boos worden, schelden, in paniek raken etc. heeft geen zin. Het afdoen met een lach of gebaar evenmin. Tactisch en beheerst optreden, met respect voor alle personen, heeft dan voorrang. De eerste maandag en de daarop volgende dinsdag van week 34 leken daarom op een in noodweer op hol geraakte schip die na even uit koers te zijn geweest weer in volle vaart op zijn bestemming afstevende. Het zijn de meest kwetsbare en gecompliceerde uren voor de opening van een festival.
Dinsdag 24 augustus 2010 namen omstreeks 16.45 uur de eerste uitgenodigde gasten de 100 treden van de trap omhoog naar het duin bij Zuiderduin BeachClub te Westkapelle. Boven aangekomen sloeg de wind hen in het gezicht maar onttrok zich een geweldig schouwspel van woeste golven, opwaaiend zand en prachtige wolken. De 100 trappen naar beneden werden hierna moeiteloos genomen en eveneens de duizenden korrels zand. Omstreeks 18.00 uur werd het 10e Zeeland Nazomerfestival door Henk Scholten, directeur Theater Instituut Nederland, geopend. Daarna geen spektakel van vuurwerk, muziek, zang of dans maar een natuurlijk schouwspel van witschuimende golven, donkere luchten en voorbijvarende schepen. Daar kan geen theatervormgever tegenop.
Na het officiële gedeelte vertrokken de genodigden met de bus naar Oostkapelle waar zij zich voegden bij het publiek die een kaartje hadden gekocht en gezamenlijk, zonder onderscheid, naar de tribune liepen. Pas op de tribune zag men het decor in volle gloed: de schitterende villa van landgoed Overduin, als hoofdrolspeler in De Misantroop. Het ruisen van de bomen vergezelde, als nieuw gecomponeerde muziek, het spel van de acteurs. En het leek alsof de bomen tijdens het applaus lieten merken dat zij als figuranten een rol in het stuk hadden. Door de wind bogen zij lichtjes naar voren en zwiepten even met hun machtige takken.